Judson Baptist Church Singapore

ကၽြႏ္ုပ္ငယ္စဥ္ကပင္ ရာသီဥတုသာယာေသာ ညအခါတြင္ ေကာင္းကင္ႀကီးကို ေငးေမာ ၾကည့္ေလ့ရွိပါသည္။ ေကာင္းကင္ျပင္တြင္ လြန္စြာမ်ားျပားေသာ ၊ အရြယ္အစားႏွင့္ အေရာင္ ေတာက္ပမွဳမတူညီေသာ ၾကယ္မ်ားကို ရွာေဖြၾကည့္ရွဳရသည္မွာ စိတ္ၿငိမ္သက္သာယာမွဳကို လည္းေကာင္း ၊ ေအးခ်မ္းမွဳကိုလည္းေကာင္း ၊ ၾကည္ႏူးမွဳကိုလည္းေကာင္း ျဖစ္ေပၚေစေသာ ေၾကာင့္ မၾကာခဏ ေငးမိျခင္းျဖစ္ပါသည္။ ထို႕ျပင္ Sunday School တြင္ သခင္ေယရႈ ဖြားျမင္ ေတာ္မူျခင္းအေၾကာင္း သင္ရေသာအခါ ထိုအခ်ိန္က ေကာင္းကင္တြင္ ထူးဆန္းေသာ ၾကယ္ႀကီးေပၚထြန္းလာၿပီး ၊ ထိုၾကယ္ႀကီး၏ လမ္းျပမွဳျဖင့္ ပညာရွိႀကီးမ်ား သခင္ေယရႈကိုရွာေဖြ ေတြ႕ရွိကာ ဖူးျမင္ႏိုင္ခဲ႕ေၾကာင္းသိရေသာအခါ ထိုၾကယ္မ်ိဳးကို ကိုယ္တိုင္ေတြ႕ျမင္ခ်င္ေသာ စိတ္ကူးႏွင့္ ဆႏၵကလည္း အစဥ္စိုးမိုးေနျပန္ပါသည္။ ထို႕ျပင္ ေကာင္းကင္ႀကီးႏွင့္ ၾကယ္မ်ား ကို ၾကည့္ရင္းႏွင့္ ထိုၾကယ္မ်ား၏ ေနာက္ဘက္ကို ေက်ာ္လြန္ၿပီး မွန္းဆ ၾကည့္မိတတ္ပါသည္။ ထိုၾကယ္ေပါင္း ေျမာက္မ်ားစြာ၏ ေနာက္တြင္ ကၽြႏ္ုပ္တို႕မျမင္ေတြ႕ႏိုင္ေသာ မည္မွ်မ်ားျပား သည့္ ၿဂိဳလ္ႏွင့္ၾကယ္မ်ား ထပ္၍ ရွိေနပါသနည္းဟူ၍လည္း ေမးခြန္းထုတ္မိတတ္ပါသည္။ ထို႕ျပင္ ေကာင္းကင္ႀကီးႏွင့္ ၾကယ္မ်ားကို ေငးေမာၾကည့္ရႈေနရင္းျဖင့္ ထိုေကာင္းကင္ႀကီးမွာ ကၽြႏ္ုပ္တို႕ႏွင့္ တျဖည္းျဖည္းနီးကပ္လာသည္ဟု ခံစားလာမိသလို ဘုရားသခင္သည္လည္း ကၽြႏ္ုပ္အနီးသို႕ တေရြ႕ေရြ႕ေရာက္လာသည္ဟု ခံစားလာရပါသည္။ ဘုရားသခင္သည္ ကၽြႏ္ုပ္၏ အနီး၌ ရွိေနေၾကာင္း ခံစားရျခင္းေၾကာင့္ ေကာင္းကင္ကို မၾကာခဏ ၾကည့္ျဖစ္ပါ ေတာ့သည္။

ပံု(၁) ။ ။ ၾကယ္အစုအေ၀း

 ငယ္စဥ္မွစ၍ ၾကယ္ႏွင့္ပတ္သက္ၿပီး ထိုခံစားခ်က္ရွိေသာေၾကာင့္ ၾကယ္အေၾကာင္းကို သိလို၍ စာအုပ္မ်ား ရွာေဖြဖတ္ရႈပါေတာ့သည္။ ၾကယ္အေၾကာင္းဖတ္ရင္း ၿဂိဳလ္မ်ား အေၾကာင္းပါ ေလ့လာျဖစ္ပါေတာ့သည္။ ထိုအခါ ၾကယ္ႏွင့္ၿဂိဳလ္၏ ျခားနားခ်က္ကိုလည္း သိရွိ လာရပါေတာ့သည္။

ၿဂိဳလ္မ်ားသည္ တစ္ေနရာထဲတြင္ ရပ္တည္ေနျခင္းမဟုတ္ဘဲ ေနကိုဗဟိုျပဳ၍ အစဥ္ လွည့္ပတ္သြားလာတတ္ပါသည္။ ၿဂိဳလ္ႀကီး (၉)လံုးရွိသည္ဟု သိပၸံပညာရွင္မ်ားက သတ္မွတ္ ေဖာ္ထုတ္ခဲ႕ပါသည္။ သို႕ရာတြင္ ၂၀၀၆ခုႏွစ္ ၊ ၾသဂုတ္လက ပလူတိုၿဂိဳလ္၏ အရန္ၿဂိဳလ္ကို ထပ္မံ ေတြ႕ရွိျပန္သျဖင့္ စၾကာ၀ဠာအတြင္း ၿဂိဳလ္ႀကီး (၉)လံုးရွိသည္ဟူေသာ အဆိုမွာ ပ်က္ျပယ္သြားခဲ႕ၿပီျဖစ္ေသာ္လည္း တရား၀င္ျပဌာန္းစာအုပ္မထြက္ရွိေသး၍ ယခုၿဂိဳလ္ႀကီး (၉)လံုး အေၾကာင္း အရင္ရွင္းျပမည္ျဖစ္ပါသည္။

ဗုဒၶဟူးၿဂိဳလ္သည္ ေနကို (၈၈)ရက္လွ်င္တစ္ပတ္ ၊ ေသာၾကာၿဂိဳလ္သည္ (၂၄၃)ရက္လွ်င္တစ္ပတ္ ၊ ကမၻာသည္ (၃၆၅.၂၆)ရက္လွ်င္ တစ္ပတ္ ၊ အဂၤါၿဂိဳလ္သည္ (၆၈၇)ရက္လွ်င္ တစ္ပတ္၊ ၾကာသပေတးၿဂိဳလ္သည္ (၁၁)ႏွစ္ ႏွင့္ (၁၄၃)ရက္လွ်င္ တစ္ပတ္၊ စေနၿဂိဳလ္သည္ (၈၄)ႏွစ္ (၁၄၆)ရက္လွ်င္ တစ္ပတ္က်စီ ေနကို ၄င္းတို႕၏ ေနပတ္လမ္းေၾကာင္းမ်ားမွ လက္၀ဲရစ္ လွည့္ပတ္လ်က္ရွိပါသည္။ ထို႕ေၾကာင့္ ၿဂိဳလ္မ်ားကို ဂရိ ဘာသာစကားအားျဖင့္ ”လွည့္ပတ္သြားလာသူ” ဟု အဓိပၸာယ္ရေသာ ”Planet” ဟုေခၚဆိုျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ ၿဂိဳလ္မ်ားသည္ ေန၏ အလင္းေရာင္ေၾကာင့္ ၾကယ္မ်ားအသြင္ ေတာက္ေနၾက ပါသည္။ ကိုယ္ပိုင္ အလင္းေရာင္မရွိပါ။

ၾကယ္မ်ားမွာ အမွန္တစ္ကယ္တြင္ တစ္ေနရာထဲတြင္ တည္ၿငိမ္စြာရွိေနသည္ဟု ထင္ရ ေသာ္လည္း ၄င္းတို႕မွာ အရပ္မ်က္ႏွာတစ္ဖက္စီကို အရွိန္အဟုန္ျပင္စြာ ေျပးလႊာေနၾကပါ သည္။ သို႕ရာတြင္ ၾကယ္မ်ားသည္ ကၽြႏ္ုပ္တို႕ႏွင့္ အလြန္ေ၀းကြာေနေသာေၾကာင့္ ထိုသို႕ လွဳပ္ရွားေျပးလႊားေနသည္ကို မသိသာျခင္းပင္ျဖစ္ပါသည္။ ႏွစ္ေပါင္း ေသာင္းသိန္းသန္း ၾကာမွသာ အနည္းငယ္ေနရာေျပာင္းသည္ကို သိႏိုင္ေသာေၾကာင့္ ၾကယ္ဆိုသည္မွာ ေရြ႕လ်ားျခင္းမရွိ ၊ တစ္ေနရာထဲတြင္ရွိသည္ဟု မွတ္ယူၾကၿပီး ၊ ၿဂိဳလ္ဆိုသည္မွာ ေရြ႕လ်ားေနေသာ ၾကယ္အသြင္ရုပ္၀တၱဳဟု မွတ္ယူၾကပါသည္။ ထို႕ေၾကာင့္ တစ္ေနရာထဲတြင္ ရပ္တည္ေနပါက ၾကယ္ဟုလည္းေကာင္း ၊ ေနရာေရႊ႕ေျပာင္းေနပါက ၿဂိဳလ္ဟုလည္းေကာင္း ခြဲျခား သိႏိုင္ပါသည္။

ထို႕ျပင္ ၾကယ္သည္ မွိတ္တုတ္မွိတ္တုတ္ျဖင့္ မ်က္ေတာင္ခတ္ပါသည္။ ၿဂိဳလ္မ်ားမွာမူ ေတာက္ပေသာ အလင္းေရာင္ရွိၿပီး ၊ အေရာင္တည္ၿငိမ္ပါသည္။ မ်က္ေတာင္မခတ္ျခင္းမွာ ၿဂိဳလ္မ်ားတြင္ ကိုယ္ပိုင္အလင္းေရာင္မရွိဘဲ ေန၏ အလင္းေရာင္ ေရာင္ျပန္ဟပ္မွဳသာ ရွိေသာ ေၾကာင့္ျဖစ္ပါသည္။ ၾကယ္မ်ားသည္ စင္စစ္ … ေနမ်ားပင္ျဖစ္ပါသည္။ ဟိုက္ဒရိုဂ်င္ ၊ ဟီလီယံ ဓာတ္မ်ားျဖင့္ မီးေလာင္ေနၿပီး ၊ မီးေတာက္မွ အလင္းေရာင္မ်ား ျဖာထြက္ေနျခင္းပင္ ျဖစ္သည္။ သို႕ရာတြင္ အလြန္ေ၀းကြာေနေသာ ေနရာတြင္ ရွိေနျခင္း ၊ ကမၻာ့ေလထုႏွင္းျမဴမွဳန္တို႕ တားဆီးေနျခင္းတို႕ေၾကာင့္ အလင္းေရာင္ကို မွိတ္တုတ္မွိတ္တုတ္သာ ျမင္ရျခင္း ျဖစ္ပါသည္။

ၾကယ္မ်ားကို “လမ္းျပသူ” အျဖစ္ ခိုင္းႏွိဳင္းၾကပါသည္။ ထို႕ေၾကာင့္ ၄င္းတို႕ကို ”လမ္းျပၾကယ္” အျဖစ္ တင္စားေခၚၾကပါသည္။ ၾကယ္မ်ားကိုရွာေဖြၿပီး ၊ မိမိလိုရာအရပ္ျဖစ္ သည့္ အေရွ႕ ၊ အေနာက္ ၊ ေတာင္ ၊ ေျမာက္ ခြဲျခားရွာေဖြလို႕ရပါသည္။

ေျမာက္အရပ္ကို သိလိုလွ်င္ ဓူ၀ံၾကယ္ကိုရွာၾကစၿမဲျဖစ္ပါသည္။ ထိုၾကယ္သည္ ေျမာက္၀င္ရိုးစြန္းေပၚ၌ တည္ရွိေနေသာေၾကာင့္ ၀င္သည္ဟူ၍မရွိ ၊ အစဥ္သျဖင့္ မူလေနရာ တြင္ပင္ တည္ရွိေနေသာေၾကာင့္ ဓူ၀ံၾကယ္ရွိရာအရပ္သည္ ေျမာက္ရပ္ျဖစ္ၿပီး ၊ ဓူ၀ံၾကယ္ႏွင့္ ဆန္႕က်င္ဘက္အရပ္သည္ ေတာင္အရပ္ျဖစ္ပါသည္။ ဓူ၀ံၾကယ္ကို မ်က္ႏွာမူလ်က္ လက္ႏွစ္ဖက္ဆန္႕တန္းလိုက္ပါက လက္ယာဘက္သည္ အေရွ႕အရပ္ ၊ လက္၀ဲဘက္သည္ အေနာက္အရပ္ ၊ ေက်ာဘက္သည္ ေတာင္အရပ္ ျဖစ္ပါသည္။

ၾကယ္မ်ားသည္ မိမိတို႕လိုရာအရပ္ကို ရွာေဖြရန္ လမ္းျပေပးသည့္ ”လမ္းျပၾကယ္မ်ား” ျဖစ္သည့္အျပင္ အခ်ိန္ကိုပါ ညႊန္ျပေပးေသာ ”အခ်ိန္ျပၾကယ္” မ်ားလည္း ျဖစ္ေနျပန္သည္။

ေန၀င္ၿပီး စတင္ထြက္ေပၚလာေသာ ၾကယ္တစ္လံုးလံုး၏ အေနအထားကိုၾကည့္၍ သိႏိုင္ ပါသည္။ ေန၀င္စတြင္ အေရွ႕မိုးကုပ္စက္၀ိုင္းမွ ထြက္လာသည့္ ၾကယ္သည္ မိမိ၏ ဦးေခါင္းထိပ္တည့္တည့္သို႕ ေရာက္လွ်င္ ညသန္းေခါင္ (၁၂)နာရီျဖစ္၍ ထိုၾကယ္သည္ အေရွ႕ မိုးကုပ္စက္၀ိုင္းႏွင့္ ဦးေခါင္းထိပ္ၾကား အလည္တည့္တည့္တြင္ရွိလွ်င္ ည ( ၉ )နာရီျဖစ္ကာ ဦးေခါင္းထိပ္ႏွင့္ အေနာက္မိုးကုပ္စက္၀ိုင္းၾကား အလယ္ေနရာတြင္ ေရာက္လွ်င္ နံနက္ ( ၃ ) နာရီဟု သိႏိုင္ပါသည္။