ဖခင္မ်ားေန႔ ၂၀၀၈ အမွတ္တရ

၁၅- ဇြန္ - ၂၀၀၈
ဖခင္မ်ားေန႔ ၂၀၀၈ အမွတ္တရာ ဖခင္ျဖစ္သူ ေဒးဗစ္ရိုးမို ေအာက္ေမ့သတိရ၊ တရားေဒသနာ နဲ႔ သက္ေသခံခ်က္ကို သားျဖစ္သူ ဆရာ Mark Moe ဆန္ဖရန္စစၥကို ေဒးလီးစီးတီး ျမန္မာအသင္းေတာ္မွာ ေဟာေျပာျခင္း။

ဖခင္မ်ားေန႔မွာ ကြ်န္ေတာ့ဖခင္အၾကာင္းနဲ႔ ေျပာခြင့္ရရွိတဲ့အတြက္ ေက်းဇူးေတာ္ခ်ီးမြမ္း ဆုေတာင္းရင္း စတင္ပါတယ္။

ကြ်န္ေတာ့္ေခင္ကို သိသူမ်ားရွိသလို၊ မသိေသာသူမ်ားလည္းရွိပါတယ္။ အခုေျပာမဲ့အရာမ်ားဟာ မိတ္ေဆြမ်ား မသိေသးတဲ့အေၾကာင္းမ်ားျဖစ္မယ္ယူဆပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ့ဖခင္ ေဒဗစ္ရုိးမို ဟာ ဘုရားကို နံပါတ္(၁) အျဖစ္အျမဲထားပါတယ္။ ဘုရားကလည္း သူ႔ကို တဆာပလာအျဖစ္ အသံုးျပဳခဲ့ပါတယ္။ ဘြဲ႔ရ ပညာတတ္မဟုတ္ပါဘူး။ က်မ္းစာေက်ာင္းဆင္းမဟုတ္ပါဘူး။ ဥပစာ(က)အတန္းပဲေအာင္ပါတယ္။ (တကၠသိုလ္ ဒုတိယႏွစ္)။ သူ႔ရဲ့ မစ္ရွင္လုပ္ငန္းမ်ားဟာ

၁။ သူလို မူးရစ္ေဆးစြဲသူမ်ားကို ျပန္လည္ထူေထာင္ေရး
၂။ စြန္႔ပယ္ခံ ႏူနာစြဲတဲ့ အေရျပားေရာဂါသည္မ်ားကို ခရစ္ေတာ္ေမတၱာျပသေရး
၃။ မိဘမဲ့ကေလး၊ မိဘ စြန္႔ခံရတဲ့ ကေလးသူငယ္မ်ားကို ေစာင့္ေရွာက္ပ်ိဳးေထာင္ေရး စတဲ့ လုပ္ငန္းမ်ားျဖစ္ပါတယ္။

သူဟာ အဲဒီလုပ္ငန္းမ်ားကို ဘုရားဥာဏ္ပညာ၊ ခြန္အားနဲ႔ပဲ လုပ္ေဆာင္နိုင္ခဲ့ပါတယ္။ သူ႔ရဲ့ လုပ္ေဆာင္မွဳမ်ားကို အသိအမခင္အသိအမွတ္ျပဳတဲ့အေနနဲ႔ American Congress အေမရိကန္အထက္လႊတ္ေတာ္ မွာ ဂုဏ္ထူးေဆာင္ဆု ခ်ီးျမွင့္ခဲ့ပါတယ္။ ဂ်ာမဏီႏိုင္ငံကလည္း ေငြတဆိပ္ဆု ခ်ီးျမွင့္ခဲ့ပါတယ္။ မကြယ္လြန္ခင္မွာပဲ အေမရိကန္ ဗာဂ်ီးနီးယားျပည္နယ္ တကၠသိုလ္က ဂုဏ္ထူးေဆာင္ ပါရဂူဘြဲ႔ (Honerary Doctor - Editor) ခ်ီးျမွင့္ခဲ့ပါတယ္။

ကြ်န္ေတာ့္ဖခင္ အသက္ ၁၉ ႏွစ္အရြယ္မွာ အိမ္ေထာင္က်ခဲ့ျပီး ကြ်န္ေတာ္တို႔ ေမြးခ်င္း ၅ ေယာက္မွာ ကြ်န္ေတာ္က အၾကီးဆံုးသားျဖစ္ပါတယ္။

သူငယ္ရြယ္စဥ္ လူငယ္ဘ၀မွာ ေတာ္ေတာ္ဆိုးခဲ့ပါတယ္။ တရက္ကို အရက္ ၆ ပုလင္း၊ ၇ ပုလင္းေလာက္ေသာက္ျပီး ဖဲရိုက္၊ ရန္ျဖစ္၊ ဂိုဏ္းဖြဲ႔ ဆိုးခဲ့ပါတယ္။ ရန္ကုန္သီတာရုပ္ရွင္ရံုေရွ႔က အုတ္ခဲပံုမွာထိုင္ျပီး လာသမွ်ကားေတြကို တမင္သက္သက္ အုတ္ခဲေတြနဲ႔ ပစ္ေပါက္လုိ႔ လုိက္ဖမ္း၊ ေျပးရ နဲ႔ တေန႔ကို ရန္မျဖစ္ရရင္ အိပ္မေပ်ာ္ေလာက္တဲ့အထိ၊ လူေတြကို ရိုက္ႏွက္၊ရန္လိုတတ္သူပါ။ တေန႔မွာ ညအိပ္မေပ်ာ္လို႔ အိမ္အျပင္ထြက္ျပီး လမ္းသြားလာတေယာက္ကို ရန္စ၊စကားမ်ားေအာင္ တမင္သက္သက္လုပ္ျပီး ထိုးၾကိတ္ရန္ျဖစ္ျပီးမွာ ျပန္လာအိပ္ခဲ့တာ သတိရမိပါတယ္။ ရန္လိုဆုိး၀ါသူ ဆိုေတာ့ ရပ္ကြက္ထဲမွာလည္း လူအမ်ား တနည္းအားျဖင့္ ရြံေၾကာက္၊ အေပါင္းသင္းမလုပ္အပ္၊ ေရွာင္ရွားအပ္တဲ့ လူဆိုးစာရင္းသတ္မွတ္ခံရသူပါ။ ဖဲႏိုင္တဲ့ည၊ မူးျပီးျပန္လာခ်ိန္ဆိုရင္ ေခါက္ဆြဲ ၃ထုပ္၊ ၄ထုပ္ လက္ကဆြဲလာျပီး ေနာက္မွာ အရပ္ထဲကေခြးေတြက ေခါက္ဆြဲထုပ္ကို ကိုက္ဆြဲ တထုပ္ပဲက်န္ျပီး အိမ္ေရာက္ေတာ့ သားသမီးမ်ားကို ေခါက္ဆြဲထုပ္ေကြ်းခဲ့တာ သတိရပါတယ္။ ကေလးဘ၀ဆိုေတာ့ ဖခင္ အျမဲ ဖဲႏိုင္ေစခ်င္တဲ့ ကေလးအေတြးကို အေမ့ကိုေျပာျပေတာ့ အေမက ဒီလိုမေတြးရဘူး။ ဖဲကစားတယ္ဆိုတာ မေကာင္းဘူး။ မင္းတို႔အေဖအတြက္ ဖဲမကစား၊ အရက္မေသာက္၊ မဆိုးရြားဖို႔ရ ဆုေတာင္းေပးရမယ္၊ တေန႔ေျပာင္းလဲရမယ္ ေျပာျပီး ဆုေတာင္းခဲ့ရပါတယ္။

ေနာက္ပိုင္း နံပါတ္ဖိုး ဆိုတဲ့ မူးရစ္ေဆး၀ါး၊ ဟီးရိုးအင္းေပၚလာတယ္။ အဲဒီေခတ္က မူးရစ္ေဆး၀ါးကို ဘီေအစီ ေလယာဥ္စီးရင္ေတာင္ လူေရွ႔မွာ အပ္နဲ႔ထိုးျပီး သံုးၾကတယ္။ က်န္းမာေရးအတြက္ ေဆးကုသရတဲ့ပံုစံနဲ႔ေပါ့။ရန္ကုန္ တရုပ္တန္းနဲ႔ဆက္သြယ္ျပီး ဟီးရိုးအင္း ဘိန္းျဖဴသံုးစြဲသူ ျဖစ္လာခဲ့တယ္။ ရန္ကုန္ ခ၀ဲျခံအိမ္က ေျခတံရွည္ဆိုေတာ့ အိမ္ေျခတံရွည္ေအာက္မွာ လူေတြစုျပီး ဘိန္ျဖဴေဆးထိုးၾကပါတယ္။ ရန္ကုန္ စက္မွဳတကၠသိုလ္ေက်ာင္းသား ဦးျမင့္ေ၀ဆို သိပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္တို႔အေမ ဖြင့္ထားတဲ့ ေက်ာင္းသားအေဆာင္မွာ ေနခဲ့ဖူးတာေၾကာင့္ပါ။ ဂ်င္၀ိုင္း၊ဖဲ၀ိုင္းေတြလည္း မျပတ္ဘူး။ ေနာက္ဆံုးေတာ့ ေပါင္၁၈၀ ရွိတဲ့လူခႏၱာကိုယ္က ေပါင္၁၂၀ပဲက်န္ျပီး ပိန္ခ်ိလာတယ္။ စြပ္က်ယ္၀တ္ထားတဲ့ သူပံုစံကလည္း တကိုယ္လံုး ၀ါထိန္ေနျပီး သူနာျပဳဆရာမျဖစ္တဲ့ ကြ်န္ေတာ့အဖြားက ေဆးရံုသြာတက္ဖို႔တိုက္တြန္းတယ္။ ေခါင္းမာျပီး မသြားပဲ ေနေတာ့ ေနာက္ဆံုး အေမေျပာတဲ့စကားကို နားေထာင္လိုက္ပါဦးမယ္ ဆံုးျဖတ္ျပီး ေဆးရံုေရာက္သြားတယ္။ ေဆးရံုမွာ အနာေရာဂါေၾကာင့္ ဖခင္ဟာ အားေလ်ာ့ျပီး မိွန္းေနခ်ိန္မွာ ဆရာ၀န္ၾကီးႏွစ္ေယာက္က သူ႔ကိုစစ္ေဆးၾကတယ္။ ေဒါက္တာမိုဟန္ (ဟိႏၵဴဘာသာ၀င္) နဲ႔ ေဒါက္တာေဒၚခင္ႏွင္းရီ (မြတ္ဆလင္ ဘာသာ၀င္) တို႔က ကြ်န္ေတာ့အဖြား သူနာျပဳဆရာမေဟာင္းျကီးကိုေျပာတယ္၊ "အန္တီရဲ့သား အေျခအေနမေကာင္းေတာ့ဘူး၊ တပတ္အတြင္း ဆံုးမယ္။ ျပင္ဆင္စရာရွိတာေတြ ျပင္ဆင္ပါ" ေျပာလိုက္တာကို ကြ်န္ေတာ့အေဖၾကားသြားတယ္။

အဲဒီညမွာ ကြ်န္ေတာ့ဖခင္ဟာ လဲွေနရင္း စဥ္းစားတယ္။ "ငါဟာ ဘာေၾကာင့္ ေလာကမွာလူျဖစ္လာရသလဲ။ လူျဖစ္ေနတံုး ဘာလုပ္သင့္သလဲ။ လူဘ၀ကုန္သြားျပီး ေသဆံုးသြားျပီးတဲ့ေနာက္ ဘယ္ကိုသြားမလဲ" အေခါက္ေခါက္အခါခါ မအိပ္ႏိုင္ေအာင္ စဥ္းစားတယ္။ ခႏၱာကိုယ္ကလည္း အရင္ကလို နာၾကင္မွဳေတြမခံစားရပဲ စိတ္ကေတာ့ လြတ္လပ္တဲ့ လဟာျပင္ထဲေရာက္ေနသလို ခံစားေနရတယ္။ ေဆးရံုတက္ေနတံုး ဆရာၾကီး အာသာကိုေလး၊ ဆရာၾကီးဦးမ်ိဳးခ်စ္တို႔လည္း လာျပီးဆုေတာင္းေပးတယ္။ အိပ္ယာေအာက္မွာ ခပ္မာမာ ပစၥည္းတခုေတြ႔လို႔ ဆြဲၾကည့္လိုက္ေတာ့ အဖြားထည့္ေပးထားတဲ့ သမၼာက်မ္းစာျဖစ္ေနေတာ့ လွန္ေလွာ ဖတ္ရွဳၾကည့္ရင္း ရွင္လုကာ ၂၃း ၃၉ - ၄၃ ကိုဖတ္မိတယ္။ သခင္ခရစ္ေတာ္ ကားတိုင္ေပၚမွာ အသက္အေသခံခ်ိန္ အတူ လက္၀ါးကပ္တိုင္မွာ အသတ္ခံရတဲ့ လူဆိုးၾကီး ႏွစ္ေယာက္အေၾကာင္းပါ။

ငါလည္း ေတာ္ေတာ္ဆိုးမိုက္တဲ့လူ၊ ငါလို ဆိုးမိုက္တဲ့ လူဆိုးေတာင္ သူယံုၾကည္တာနဲ႔ အျပစ္ကလႊတ္ခံရတယ္၊ ေနာင္ဘ၀အတြက္ စိတ္ခ်ရတယ္ ဆုိတာကို သေဘာေပါက္ျပီး စိတ္ႏွလံုးက်ိဳးပဲ့စြာ ႏွိမ့္ခ်မွဳနဲ႔ ဆုေတာင္းတယ္။ အျပစ္ေတြ ဘုရားထံ ကို၀န္ခ်ေတာင္းပန္လိုက္တယ္။ ေနာက္တေန႔ကစျပီး ခႏၱာကိုယ္နာက်င္မွဳေတြ မရွိေတာ့ပဲ ယူပစ္သလိုျဖစ္သြားတယ္။ ေနေကာင္းလာေတာ့ အိပ္ယာေပၚပက္လက္ေနတဲ့ လူမမာ ထျပီးလမ္းေလ်ာက္တာေတြ လုပ္လာတယ္။ ပတ္၀န္က်င္က တျခားလူမမာေတြ နဲ႔ သူနာျပဳေတြေရာ ေသမဲ့လူနာ ထလမ္းေလွ်ာက္ေတာ့ အံ့ၾကေၾကာက္လန္႔ၾကသူလည္းရွိတယ္။ ေသခါနီးမွာ အေၾကာဆြဲသလို ျဖစ္တာပဲ၊ လူမဟုတ္ေတာ့ပဲ ဖုတ္ေကာင္၀င္စားေနတယ္ စသျဖင့္ ေလွ်ာက္ေျပာၾကတာေပါ့၊ ဆရာ၀န္ၾကီး ၂ ေယာက္ကလည္းေရာဂါကို ျပန္စစ္ၾကည့္ေတာ့ အရင္ကျပတဲ့ လကၡဏာေတြ မေတြ႔ရေတာ့ဘူး။ ၃ ရက္တိုင္ ဆက္စစ္ေတာ့လည္း ေရာဂါမရွိေတာ့ပဲ လူေကာင္းလိုျဖစ္ေနေတာ့ ဆရာ၀န္ၾကီး ၂ ေယာက္လည္း တအံ့တၾသျဖစ္ျပီး ေဆးရံုက ဆင္းခြင့္ေပးလုိက္ရတယ္။ အဲဒီ ဆရာ၀န္ၾကီးႏွစ္ဦး ေဒါက္တာမိုဟန္ (ဟိႏၵဴဘာသာ၀င္) နဲ႔ ေဒါက္တာေဒၚခင္ႏွင္းရီ (မြတ္ဆလင္ ဘာသာ၀င္) တို႔ဟာ ကြ်န္ေတာ့ဖခင္နဲ႔ပတ္သတ္ျပီး ပထမဆံုး ေယရွဳ ခရစ္ေတာ္ကိုယံုၾကည္သြားျပီး ခရစ္ယန္ဘ၀ကို ခံယူသြားတဲ့ လူ၂ဦးပါ။ (ပရိတ္သတ္မ်ား - Praise Lord)။

က်န္းမာစြာ အိမ္ျပန္ေရာက္ျပီးေနာက္ပိုင္းမွာေတာ့ ကြ်န္ေတာ့အေဖအသုဘမွာ ဆရာၾကီး အာသာကိုေလးက တရားေဟာ၊ ဆရာၾကီး ဦးမ်ိဳးခ်စ္က ေျမခ် စီစဥ္ထားတာလည္ ဖ်က္လိုက္ရျပီး၊ ၀ယ္ထားတဲ့ အသုဘ ေခါင္းကိုလည္း တျခားေသဆံုးသူတဦးကို လက္ေဆာင္ေပးပစ္လိုက္ရပါတယ္။

အဲဒီေနာက္မွာေတာ့ Campus Crusade အဖြဲ႔ကို အိမ္ငွားထားရင္း သူတို႔အဖြဲ႔နဲ႔အတူ ကိုကိုးကြ်န္းကို လိုက္သြားပါတယ္။ အဲဒီ သာယာေအးခ်မ္း ဆိတ္ျငိ္မ္တဲ့ ကိုကိုးကြ်န္းေလးဟာ ဖခင္ျဖစ္သူ အတြက္ ဘုရား ဗ်ာဒိတ္ေတာ္ေပးတဲ့ေနရာျဖစ္ပါတယ္။ ေက်ာက္ေဆာင္ ပင္လယ္ကမ္းေျခမွာ က်မ္းစာဖတ္၊ဆုေတာင္းရင္း ခြန္အားယူရတယ္။ သူရူပါရံုမွာလည္း လမ္းေပၚက လူငယ္မ်ား ဘုရားထံျပန္လာေနၾကတာကို ျမင္ရတယ္။ လမ္းေဘး စြန္႔ပစ္ျခင္းခံရသူ ဘုရားထံျပန္လာျခင္းကို ရွင္ေပါလု တမန္ေတာ္ ၉ မွာေရးထားတဲ့ အတိုင္း ကိုယ္တိုင္လည္း ဒီလိုျဖစ္လာသလို ခံစားရတယ္။ ဒီလိုနဲ႔ ရန္ကုန္ျပန္ေရာက္ေတာ့ မိတ္ေဆြ၊ပတ္၀န္းက်င္က အရက္မေသာက္၊ ဖဲမကစား၊ ရန္မျဖစ္ေတာ့တဲ့ ကြ်န္ေတာ့ဖခင္ကို ေစာင့္ၾကည့္ၾကတယ္။ ခဏပဲ ေကာင္းလာျပီး ေနာက္ျပန္ဆိုးသြားမွာပါလဲလို႔ ေျပာၾကတယ္။ ကြ်န္ေတာ့္ဖခင္ကေတာ့ ခရစ္ေတာ္အားျဖင့္ စြမ္းေဆာင္ႏိုင္တယ္လို႔ ခံယူထားတယ္။

လူငယ္မ်ားလည္း အိမ္ကို ေဆးလိပ္ တကားကားနဲ႔ ေရာက္လာၾကတယ္။ ဖခင္ျဖစ္သူဟာ အရက္သမားေတြအိမ္ကို လိုက္လည္ဆုေတာင္းေပးတယ္။ ဒီလိုနဲ႔ ၾကာလာေတာ့ လူငယ္ေတြလည္း စေနေန႔ဆို အိမ္ကို သန္႔သန္႔ျပန္႔ျပန္႔ ၀တ္စားဆင္ရင္ျပီး ေရာက္လာၾကတာကို ေတြ႔လာရတယ္။ သူက ဆရာေတြ၊ မိတ္ေဆြေတြကို ဧ၀ံေဂလိ တနယ္တျခားကို သြားခ်င္တယ္ ဆိုေတာ့ အမ်ားက ၀ိုင္း၀န္းျပီး က်မ္းစာသင္တန္းဆင္း ဆရာလဲမဟုတ္၊ က်မ္းစာသင္တန္းမတတ္ရေသး၊ ေထာက္ပံမဲ့လူလည္း မရွိ ဆိုေတာ့ မလုပ္သင့္ေၾကာင္း ေျပာၾကတယ္။ မၾကာခင္မွာပဲ ဆရာဂ်က္ဖရီ (ယခု - ၾသစေၾတလ်ား၊ Perth), ဆလိုင္းထြေအာင္ (ယခု - USA) တို႔နဲ႔ တိုင္ပင္ျပီး လြယ္လင္၊ပင္လံုဖက္ ဧ၀ံေဂလိ ခရီးထြက္ဖို႔ ဆံုးျဖတ္ၾကတယ္။ ပိုက္ဆံလည္း မရွိ၊ ေထာက္ပံ အားေပးမဲ့လူလည္း မရွိဘူး။ ဒါေပမဲ့ အိမ္မွာရွိတဲ့ ဒန္အိုးအၾကီး၊ ထမင္းခ်က္တဲ့အိုးကအစ အေဟာင္း၀ယ္တဲ့ဆိုင္ကို ေရာင္းခ်ျပီး ေငြရွာေတာ့ အေမျဖစ္သူက ကေလးေတြအမ်ားၾကီးနဲ႔ ထမင္းအိုးအၾကီးက မရွိေတာ့ဘူး၊ အေသးေလးပဲက်န္ေတာ့ ဘယ္လိုခ်က္စားရမလဲ ေျပာရင္း စိတ္ပ်က္မိတယ္။ ဖခင္ျဖစ္သူကေတာ့ ဘုရားအလုပ္ လုပ္ဖို႔ အေရးၾကီးတယ္။ သည္းခံဖို႔ေျပာရင္း ဧ၀ံေဂလိ ခရီးထြက္သြားၾကတယ္။

လူငယ္ေတြကို လူကိုမွ်ားေသာ တငါအျဖစ္ ဘယ္လိုဆြဲေဆာင္ရမလဲ စဥ္းစားရင္း Music ဂီတနဲ႔ ဘုရားဆီ ေခၚဖို႔ ျဖစ္လာတယ္။ ဆရာၾကီး ဦးတင္ေမာင္ထြန္းရဲ့ ညီမတို ေတာ္ေတာ္ေပ်ာ္ေပ်ာ္ပါးပါးေနတတ္ေပမဲ့ ဂီတာတီး၊ အဆိုေကာင္းေတာ့ သူတို႔နဲ႔ေပါင္းျပီး ဆရာဂ်က္ဖရီက သီခ်င္းစပ္၊ ေရးျပီး လူငယ္မ်ားကို ႏိုးၾကားေစတယ္။ ဆရာဂ်က္ဖရီ အလုပ္လုပ္လို႔ ပထမဆံုးလစာရတဲ့ေငြကို ဂစ္တာျမိဳ႔ေတာ္က ဂီတာတလံုး၀ယ္တယ္။ အသံအက်ယ္ၾကီးျမည္တဲ့ အိုးၾကီး ဂီတာကို တီးခတ္ရင္း ေနာက္ဆံုး ဗိုလ္မွဴးၾကီးခြန္ေနာက္တို႔ Revival အဖြဲ႔ နားတဲ့ရက္ေတြမွာ သူတို႔ တီး၀ိုင္းပစၥည္းေတြ ငွားရမ္းေပးတယ္။ ဧ၀ံေဂလိ အင္းစိန္ေစ်းထဲမွာ လုပ္ေတာ့ ကြ်န္ေတာ္လည္း ခပ္ရွက္ရွက္နဲ႔ ဖခင္တို႔နဲ႔ လုိက္သြားတယ္။ သီဆို တီးခတ္တာကို လူေတြနားေထာင္၊ ေ၀စာေတြကိုလည္း ယူသြားတာ ေတြ႔မွ ကြ်န္ေတာ္လည္း အားရွိလာျပီး ကူညီလုပ္ကိုင္ေပးလာတယ္။ Revival အဖြဲ႔ရဲ့ ေရနစ္သူ ဆိုတဲ့ ေ၀စာကို ေ၀ခဲ့တာ သတိရမိပါတယ္။

အဲဒီတံုးက ၀ိုင္စီ အဖြဲ႔ ကိုးကြယ္၀တ္ျပဳျခင္းကို တနဂၤေႏြေန႔ေတြမွာ မလုပ္ပါဘူး။ အသင္းေတာ္ေတြ အျမင္တမ်ိဳးျမင္မွာစိုတာ၊ သိုးခိုးတယ္ ဘာညာ ေျပာခံရမွာ မလိုလားတာေၾကာင့္ပါ။ စေနေန႔မွာပဲ ဆုေတာင္း၊ ၀တ္ျပဳစည္းေ၀းေတြ လုပ္ခဲ့ၾကပါတယ္။ ကခ်င္ျငိမ္းခ်မ္းေရးယူထားတဲ့ စစ္တပ္ကိုေတာင္ ျပန္တိုက္ခိုက္ျပီး ေငြေၾကးခ်မ္းသာသူမ်ား၊ ကရင္ေတာေတာင္ အမွဳေဆာင္မ်ား စသျဖင့္ စေနေန႔ဆိုရင္ လာေရာက္စုေ၀းၾကတယ္။

အလွဴရွင္ေတြလည္း ေပၚလာျပီး ဆန္ဆီ စတဲ့ပစၥည္းေတြ လာလွဴၾကတယ္။။ ကြ်န္ေတာ့ ဖခင္ေျပာတဲ့စကားရွိပါတယ္။ လုပ္မဲ့လုပ္ ေကာင္းေကာင္းလုပ္မယ္။ စားရင္လဲ ေကာင္းေကာင္းစားမယ္။ ေနာင္တခ်ိန္ ဘုရားအမွဴေတာ္ေဆာင္ၾကမဲ့ ဒီလူငယ္ေတြကို ငစိန္ဆန္နဲ႔ ပဲဟင္း ေလာက္ပဲ ေကြ်းေမြးလို႔ ခႏၱာအင္အား ဘယ္ရႏိုင္မလဲ ေျပာျပီး ေကာင္းေကာင္းခ်က္ျပဳတ္ေၾကြးေမြးခဲပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္က မူရစ္ေဆး၀ါးစြဲျပီး ေဆးလာျဖတ္ခ်င္တဲ့ လူၾကီး၊ သူေဌး သားမ်ား ဥပမာ ကခ်င္ျပည္နယ္ေကာင္စီဥကၠဌ သား စတဲ့လူငယ္ေတြကို သူတို႔မဘမ်ားက ပိုက္ဆံၾကိဳက္သေလာက္ အကုန္ခံျပီး ေဆးျဖတ္ဖို႔ လာပို႔ၾကတယ္။ အိမ္ထဲမွာ လူငယ္ေတြအမ်ားၾကီး စုျပံဳျပီးေနထိုင္စားေသာက္ေတာ့ လူၾကီးသားသမီးေတြအမ်ားၾကီးနဲ႔ ကြ်န္ေတာ္သိကြ်မ္းခဲ့ရတယ္။

အဲဒီ ေဆးျဖတ္တဲ့ လူငယ္ေတြမွာ လြန္းျပန္ လို႔ ကြ်န္ေတာ့အေဖ နာမည္ေပးထားတဲ့ လူေတြလည္းေတာ္ေတာ္ရွိတယ္။ ေဆးျပတ္သြားျပီး အိမ္ျပန္သြားလိုက္၊ ေဆးျပန္စြဲျပီး ျပန္လာလိုက္နဲ႔ အၾကိမ္ၾကိမ္ လာေရာက္ၾကတဲ့ ေဆးစြဲသူမ်ားကို ကြ်န္ေတာ္က ေတာ္ေတာ္စိတ္ပ်က္ျပီး အေဖရယ္၊ ဒီလိုလူမ်ိဳး အခုကုေပးလဲ ေနာက္ ေဆးျပန္စြဲမွာ ေသခ်ာေနတာကို ကုေပးမေနပါနဲ႔၊ လက္မခံဖို႔ ေျပာေတာ့ ဖခင္ျဖစ္သူက ခရစ္ေတာ္က ခုႏွစ္ဆယ္၊ ခုႏွစ္လီတိုင္ေအာင္ စိတ္ဓါတ္မက်ပဲ လုပ္ရမယ္ဆိုထားေၾကာင္းကို က်မ္းစာနဲ႔ ရွင္းလင္းေျပာျပခဲ့ပါတယ္။ သူတို႔ဆီက ေမတၱာကို လိုခ်င္ရင္ ကို္ယ္ကပဲ အရင္စေပးရတယ္။ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မထားပဲ ေမတၱာျပဖို႔ ကြ်န္ေတာ့ကို ျပန္လည္နားခ်ခဲ့တာ သတိရမိပါတယ္။

ဒီလုိနဲ႔ပဲ အဲဒီ လြန္းျပန္ ေဆးသမားမ်ား ဒဏ္နဲ႔ အိမ္က အိုးခြက္၊နာရီ၊ ဂီတာ စတဲ့ အိမ္ပစၥည္းေတြ ေပ်ာက္သြားတဲ့ ဒဏ္ေတြအမ်ားၾကီးခံရပါတယ္။ ေဆးျဖတ္ေပးတဲ့အခါ ထာ၀ရ ျပတ္သြားေအာင္ ေငြ၊ပစၥည္း၊ အတင္းအက်ပ္ ကုသေပးလို႔မရပါဘူး။ ခရစ္ေတာ္ေယရွုေမတၱာနဲ႔ပဲ ကုသေပးရပါတယ္ ဆိုတဲ့ အယူအဆကို ခိုင္ခုိင္မာမာ လက္ကိုင္ထားပါတယ္။ တေန႔ေတာ့ န၀တ စစ္အစိုးရ စစ္ဗိုလ္ၾကီးတေယာက္ အိမ္ကိုေရာက္လာျပီး ဗိုလ္ခ်ုဳပ္ၾကီးခင္ညြန္႔နဲ႔ အဖြဲ႔ နာမည္ၾကီးေနတဲ့ ဘိန္းျဖဳ၊မူးရစ္ေဆး၀ါး ျဖတ္တဲ့ ဖခင္တို႔ဆီ လာၾကည့္မယ္၊ ျပင္ဆင္စရာေတြ ၾကိဳတင္ျပင္ဆင္ဖို႔ လာေျပာပါတယ္။ ေနာက္တေန႔ ဗိုလ္ခ်ုဳပ္ၾကီးခင္ညြန္႔နဲ႔အဖြဲ႔ ေရာက္လာၾကည့္ရွဳေမးျမန္းရင္း ႏိုင္ငံေတာ္ရဲ့ မူးရစ္ေဆး၀ါျဖတ္တဲ့ စီမံကိန္းမွာ ပူးေပါင္းလုပ္ေဆာင္ဖို႔ ေျပာပါတယ္။ ဖခင္ျဖစ္သူက ခရစ္ေတာ္ေမတၱာနဲ႔လုပ္ရတဲ့သူလုပ္ငန္းအေၾကာင္းးကို ေသခ်ာစြာရွင္းလင္းျပရင္း အစိုးရ စီမံကိန္းနဲ႔အတူ လုပ္ဖို႔မျဖစ္နိဳင္တဲ့အေၾကာင္း ေျပာျပခဲပါတယ္။ အဲဒီတံုးက စစ္တပ္အရာရွိ၊ဗိုလ္ခ်ဴပ္ေတြအမ်ားၾကီး သတင္းစာဆရာေတြကအစ အင္တာဗ်ဳးေမးျမန္းတာေတြ ရွုပ္ရွက္ခတ္ေနပါတယ္။ ဒီလုိနဲ႔ ယဥ္ေက်းစြာ ျငင္းဆန္ႏိုင္ခဲ့ပါတယ္။

ဖခင္ရဲ့ အေၾကာင္းေတြကို စာေရးေဖၚျပျခင္း မ်ားစြာရွိတဲ့အထဲ အေမရိကန္က ဘီလီဂရမ္ မဂၢဇင္းမွာ ေဖၚျပခဲ့တာ နဲပ စင္ကာပူကို ကင္ဆာေရာဂါသြားေရာက္ကုသစဥ္က ေဆးရံုမွာ Maricle ဆိုျပီး ေဆာင္းပါးေဖၚျပခဲ့တာကို သတိရမိပါတယ္။

ေနာက္ဆံုးေတာ့ ဖခင္ျဖစ္သူဟာ ဓမၼဆရာမ်ားေမြးထုတ္ေပးမဲ့ က်မ္းစာသင္တန္း တခု လိုအပ္တယ္ဆိုတာကို ဦးတည္ျပီး က်မ္းစာသင္တန္း စတင္ခဲ့ရက ယခုအခါ ျမန္မာျပည္မွာ ေတာ္ေတာ္ေအာင္ျမင္ျပီး ဓမၼဆရာမ်ားစြာ ေမြးထုတ္ႏိုင္ခဲ့ပါတယ္။ ယခု ျမန္မာျပည္မွာ မူရစ္ေဆးျဖတ္စခန္းလုပ္ျပီး က်မ္းစာသင္တန္းေတြမွာ နာမည္ၾကီးေနတဲ့ စႏၱယား ကြန္းေဇာ္ရဲ့သား ဆရာေဇာ္သူလင္း လည္း ခရစ္ယန္ဘာသာကို ေျပာင္းလဲလာတဲ့ဆရာပါ။ မေလးရွား၊ ထိုင္း၊ စင္ကာပူေတြမွာ လွည့္လည္ က်မ္းစာသင္တန္းေတြ လုပ္ေနပါတယ္။ မေလးရွား၊ ပီနန္မွာ က်မ္စာသင္တန္း ဓမၼဆရာ ခ်ိဳမနားလိန္း ဆိုရင္လည္း ေျပာင္းလဲလာျပီး ယခုအခါ က်မ္းစာဘြဲ႔ မ်ားစြာေအာင္ျမင္ရင္း ဧ၀ံေဂလိ လုပ္ေဆာင္ေနပါတယ္။ ယခု Australia Perth မွာ သင္းအုပ္ဆရာလုပ္ေနတဲ့ ဆရာဦးေဇာ္၀င္းလည္း ၀ိုင္စီ က်မ္းစာသင္တန္းေက်ာင္းထြက္ပါပဲ၊ ယခင္ကေတးေရးဆရာ ေစာဘြဲ႔မွဴး၊ ယခု ဘုရားသီခ်င္းေတြေတးေရး သီဆိုတဲ့ေနရာမွာ အသံသိပ္ေကာင္းတဲ့ ဓမၼေတးဆရာ ကိုေစာ၀င္လဲ့ ကိုလည္း ေလာကသီခ်င္းဆိုဖို႔ လာေရာက္တိုက္တြန္းၾကတယ္။ ဘုရားသီခ်င္းကလြဲရင္ မဆိုဘူး လို႔ေျပာလိုက္ပါတယ္။ သူ႔တပည့္ေတြကို ဘုရားအေၾကာင္း ေျပာဖို႔ တိုက္တြန္းတဲ့အခါ မင္းတို႔မွမေျပာရင္ ေက်ာက္ခဲေတြ ထျပီး ဘုရားေကာင္းျမတ္ေၾကာင္း ေျပာရမွာပဲ။ ဒါေၾကာင့္ မင္းတို႔ဟာ ဘုရားေကာင္းျမတ္ေၾကာင္းေျပာတဲ့ ေက်ာက္ခဲေတြျဖစ္တယ္ ဆိုျပီး သင္ၾကားေျပာဆိုခဲ့ပါတယ္။

တေလာကပဲ ျမန္မာျပည္က ညီမျဖစ္သူနဲ႔ တယ္လီဖုန္းေျပာတဲ့အခါ ေလေဘး ဒုကၡသည္မ်ားကို ေကြ်းေမြးရတာ အခက္အခဲမ်ားစြာရွိေၾကာင္း၊ ဆန္ဆီဆားမရွိ၊ ေငြေၾကးမျပည့္စံုေတာ့ ဒုကၡသည္ေတြကို တေန႔ ထမင္းတပန္းကန္ပဲ ေကြ်းႏိုင္လုိ႔ ဆုေတာင္းေပးပါဦး လို႔ ေျပာပါတယ္။ မေလးရွားက ဖခင္ဆီခ်ိဳအတြက္ အထူးသၾကားနဲ႔ ေကာ္ဖီေဖ်ာ္ေပးေနက် တပည့္တေယာက္ကလည္း ဖုန္းဆက္တယ္။ ေလယာဥ္ေမာင္ အင္တာဗ်ဴးမွာ ေကာ္ဖီေဖ်ာ္နည္း ဆားဗစ္ကို ေကာင္းေကာင္းေျပာျပႏိုင္လို႔ ေလယာဥ္ေမာင္အလုပ္ရသြားတယ္ လို႔ ေက်းဇူးေတာ္ခ်ီးမြမ္းေျပာဆိုပါတယ္။ က်မ္းစာေက်ာင္း ေနရာ၊အေဆာက္အဦးကို ဦးေရႊလွိဳင္ လွဴဒါန္းသြားတယ္။ မိဘမဲ့ေဂဟာကို သားေဆးျဖတ္သြားတဲ့ အားကာလူၾကီးတဦး လွဴဒါန္းသြားတယ္။
ဖခင္ေျပာတဲ့ ဘုရားကိုခ်စ္ေၾကာက္ရိုေသရင္ ဘယ္ေတာ့မွ မဆင္းရဲဘူး၊ ဒါ၀ိပ္မင္ၾကီးလိုပဲ ဘုရားကို ခ်စ္ေၾကာက္ရိုေသ ဘုရားကို နံပါတ္(၁) ထားျခင္းေၾကာျင့္ တမ္းတလိုက္တာနဲ႔ လိုအပ္တဲ႔အရာမ်ား ရသြားေၾကာင္းကို ကြ်န္ေတာ့ဆီ Email နဲ႔ ပို႔ရင္း သြန္သင္ခဲ့တာလည္း အမွတ္ရမိပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္ အေမရိကား သြားခ်င္တယ္ လုပ္ေပးပါဦးလို႔ အေဖကို အပူကပ္တဲ့အခါ သူမ်ားေတြအေျပာခံရေစမဲ့ အလုပ္မ်ိဳး၊ ဘယ္ေတာ့မွ မလုပ္ဘူး၊ သြားခ်င္ရင္ ကုိယ့္ဖာသာ ၾကိဳးစား လို႔ေျပာတာေၾကာင့္ ေနာက္ဆံုး အေမ အစ္မ အေမရိကားက စာပို႔ေပးျပီး ကိုယ္ဖာသာ ဗီဇာေလွ်ာက္လို႔ ဒီအေမရိကားကို ေရာက္လာခဲ့တာပါ။ အေမရိကားမွာ Artificial ေတြသိပ္မ်ားတယ္။ က်မ္းစာနဲ႔ အသက္ရွင္ပါလို႔ ကြ်န္ေတာ့ကို အျမဲမွာၾကားပါတယ္။

က်မ္းပိုဒ္ ေကာေလာသဲ ၃း၂၁ ရဲ့ အားေလွ်ာ့စိတ္ပ်က္ျခင္း နဲ႔ ဆန္႔က်င္ဘက္ က်မ္းကေတာ့ ေမွ်ာ္လင့္ျခင္း၊ ၀မ္းေျမာက္ျခင္းပါ။ ဟာဗကၠဳတ္ အနာဂတိ ၃း၁၈ - ၁၉
၁။ ကြ်န္ေတာ္တို႔ဟာ ေလာက ဧည့္သည္ အဂႏၱဳမ်ားျဖစ္ေၾကာင္း ခံယူတတ္ဖို႔လိုပါတယ္။ တေန႔မွာ မိမိအဘအိမ္ေတာ္ကို သြာရမယ္။
၂။ ေလာကမွာ အသက္ရွင္စဥ္မွာ ရႊင္လန္း၀မ္းေျမာက္ျခင္း ရွိဖို႔ အေရးၾကီးပါတယ္။ ထီေပါက္ျပီး ေပ်ာ္ရႊင္တဲ့ပံုစံမ်ိုဴးမဟုတ္ပါဘူး။ ေလာကပိုက္ဆံ၊ေက်ာ္ၾကားမွဳေတြဟာ မတည္ျမဲပါဘူး။

ေတးေရးဆရာ ကိုေန၀င္းရဲ့ သီခ်င္းတပုဒ္မွာ အဆိုးအားျဖင့္ အေကာင္းကို ျမင္ေလာ့ ဆိုတဲ့အတုိင္း မိမိမွားယြင္း၊ ဆိုးခဲ့သည္မ်ားကို ေနာင္တရကာ အေကာင္းလမ္းသို႔ ေလွ်ာက္လွမ္းေစေရးအတြက္ တိုက္တြန္းအားေပးလိုက္ပါတယ္။

ဆုေတာင္းၾကပါစို႔

ဆရာ Mark Soe
Daly City , ျမန္မာခရစ္ယန္ အသင္းေတာ္။ Lutherian Church
55 San Fernado Way, Daly City, CA 94015

အယ္ဒီတာမွတ္ခ်က္။
ဆရာမိုး (Mark) သည္ ေနမေကာင္းျဖစ္သည့္ၾကားမွ ဖခင္ေမတၱာကို ဂုဏ္ျပဳျခင္းအျဖစ္ လာေရာက္ေဟာေျပာ ကူညီသြားျခင္းျဖစ္ပါသည္။ ဆရာ ေမြးေန႔ႏွင့္လည္း ၾကံဳၾကိဳက္ေနေသာေၾကာင့္ ဆရာႏွင့္ ဆရာကေတာ္တို႔အား ေမြးေန႔ကိတ္ျဖင့္ Happy Birthday အမွတ္တရ ျပဳလုပ္ခဲ့ပါသည္။ ၀တ္ျပဳျခင္း သဘာပတိ ဆလိုင္းေ၀ရန္ က ဖခင္မ်ားေန႔တြင္ ဖခင္ျဖစ္သူကို သတိရ ခ်ီးမြမ္းသူ ဆရာ Mark Moe အား ဖခင္ေျခရာ နင္းႏိုင္ပါေစ အားေပးေျပာၾကားခဲ့ပါသည္။

၁၅-ဇြန္လ-၂၀၀၈ အစီအစဥ္
သဘာပတိ။ ဆလိုင္း ေ၀ရန္ Salai Wai Yan
က်မ္းစာသင္ၾကားျခင္း။ အသင္းေတာ္ ဆရာၾကီး ဦးဘေရႊ
အျပန္အလွန္က်မ္းစာဖတ္ျခင္း။ ဆရာ ေဘာင္လု Lagwi Bawm Luk
အထူးဆုေတာင္းျခင္း။ ဆရာျမင့္စိုး
ေၾကျငာျခင္း။ Maureen Maung
က်မ္းစာဖတ္ျခင္း။ ေကာေလာသဲ ၃း၂၁ Mr. Zawana
တရားေဒသနာ။ ဖခင္မ်ားေန႔သတိရေအာက္ေမ့ျခင္း Saya Mark Moe "About My Father"
ဖခင္မ်ားအား လက္ေဆာင္ေပးျခင္း။ ဆရာမ ။ မညြန္႔ညြန္႔စိန္
အေၾကြးအေမြး ဧည့္ခံျခင္း။ အသင္းေတာ္ တာ၀န္ခံ မိုင္ခင္ေရႊ